اگر ميخواهي به خاطر خجالت از كسي كاري را انجام بدهي كه خلاف رضاي خداست،
از خدا خجالت بكش و نكن.
اگر ميخواهي به خاطر خوشحال كردن كسي مرتكب گناه بشوي،
خدا را خوشحال كن و مرتكب آن گناه نشو.
چرا كه خدا سزاوارتر است كه بخاطرش كاري را انجام بدهي يا ندهي
اگر كسي گناهي بكند خدا، ملائكه، انبياء و اولياء خدا را رنجانده
و فقط يك شيطان را خوشحال كرده.
ولي اگر به گناهي برسد و چشم پوشي كند و انجام ندهد،
از خدا خجالت بكش و نكن.
اگر ميخواهي به خاطر خوشحال كردن كسي مرتكب گناه بشوي،
خدا را خوشحال كن و مرتكب آن گناه نشو.
چرا كه خدا سزاوارتر است كه بخاطرش كاري را انجام بدهي يا ندهي
اگر كسي گناهي بكند خدا، ملائكه، انبياء و اولياء خدا را رنجانده
و فقط يك شيطان را خوشحال كرده.
ولي اگر به گناهي برسد و چشم پوشي كند و انجام ندهد،
خدا، يكصدو بيست و چهار هزار پيامبر، ملائكه و اولياء را شاد كرده
و يك شيطان را از خودش رنجانده.
شیخ علی اکبر تهرانی
+ نوشته شده در یکشنبه 9 فروردین1388ساعت 18:16 توسط احمد نيرومند
|
